Na mapach: 62°09'34″S 58°28'15″W / -62.15944, -58.47083

Polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego
Widok na stację ze stoku Hala Widoczny półwysep z położonym na jego końcu Przylądkiem Kormoranów, oddzielający Zatokę Arctowskiego (bliżej) od Zatoki Półksiężyca (dalej); za stacją zielone Ogrody Jasnorzewskiego; po przeciwnej stronie zatoki leży lodowiec Kopuła Krakowa
Nazwa angielska	Arctowski Station
Przynależność państwowa	Polska
Organizacja macierzysta	Zakład Biologii Antarktyki PAN
Rok założenia	1977
Współrzędne	62°09'34''S 58°28'15''W
Strona internetowa stacji
Położenie na mapie Wyspy Króla Jerzego: Stacja im. Henryka Arctowskiego
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego^[1] - polska, całoroczna stacja naukowo-badawcza położona nad Zatoką Admiralicji na Wyspie Króla Jerzego w archipelagu Szetlandów Południowych, uruchomiona 26 lutego 1977. Została nazwana na cześć Henryka Arctowskiego, badacza Antarktyki.

edytuj Położenie i bezpośrednie sąsiedztwo stacji^[2][3]

Mapa stacji

Położenie stacji na mapie Zatoki Admiralicji

Stacja leży w odległości kilkudziesięciu-kilkuset metrów od wybrzeży dwóch wewnętrznych zatok, wchodzących w skład Zatoki Admiralicji - Zatoki Arctowskiego i Zatoki Półksiężyca, oddzielonych od siebie wysuniętym w morze półwyspem i grupą wysepek zwaną Przylądkiem Kormoranów. Na półwyspie tym zlokalizowane jest centrum informacji turystycznej. Wznosi się tam też Skałka Latarnia z Latarnią Morską Arctowski.

Na południe od stacji rozciąga się łąka Ogrody Jasnorzewskiego, a za nią masyw górski Pingwinisko. Na zachód i północny zachód od stacji wznoszą się wolne od lodowca, wysokie klify, m.in. Krzesanica i Urwisko Skua, a także występ skalny Ambona. Z położonej na zachód od Krzesanicy Grani Panorama do stacji schodzi Potok Obserwacyjny. Od Urwiska Skua i leżącego za nim szczytu Krokiew biegnie Potok Skamieniały Las. Powyżej Ogrodów Jasnorzewskiego rozciąga się półka skalna Upłaz. Bezpośrednio ze stacją od południa graniczy Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki (ASPA) nr 128 "Zachodni brzeg Zatoki Admiralicji".

edytuj Informacje ogólne

Stacja składa się z 14 budynków położonych między Zatokami Arctowskiego i Półksiężycową a Klifem Wydrzyków. Jest kierowana przez Zakład Biologii Antarktyki PAN^[4] i prowadzi badania w takich dziedzinach jak: oceanografia, geologia, geomorfologia, glacjologia, meteorologia, klimatologia, sejsmologia, magnetyzm oraz ekologia.

Stacja dysponuje także refugiami położonymi w pobliżu ASPA nr 151 ("Taturowa Chata") i na terenie ASPA nr 128 ("Demay").

edytuj Warunki pogodowe

• Średnia roczna temperatura powietrza: -2 °C
• Najniższa zanotowana temperatura powietrza: -32,3 °C
• Najwyższa zanotowana temperatura powietrza: +16,7 °C
• Największa zanotowana prędkość wiatru: 72 m/sek (260 km/h)
• Średnia roczna prędkość wiatru: 8 m/sek
• Średnie roczne ciśnienie atmosferyczne: około 988 hPa
• Najniższe zanotowane ciśnienie atmosferyczne: 938,3 hPa
• Najwyższe zanotowane ciśnienie atmosferyczne: 1031,4 hPa
• Średnia roczna wilgotność względna powietrza: 81%
• Średnia roczna ilość opadów: 510 mm
• Dominujący kierunek wiatru: SW (21%)

edytuj Zobacz też

• Stacje polarne na Antarktydzie
• Stacja im. A.B. Dobrowolskiego
• Międzynarodowy Rok Polarny
• Henryk Arctowski
• Stanisław Rakusa-Suszczewski
• MS Antoni Garnuszewski

edytuj Galeria

Wejście do głównego budynku	Młody słoń morski i pingwiny białobrewe, w tle sklepik z pamiątkami i latarnia morska na Skałce Latarnia	Kości wieloryba przed stacją	Refugium "Taturowa Chata" położone w pobliżu ASPA nr 151
Refugium "Demay" (w cieniu) położone na brzegu Rajskiej Zatoki, na terenie ASPA nr 128

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• Położenie (wikimapia)
• Polska strona IV Międzynarodowego Roku Polarnego