Grand tourer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Grand tourer (z jęz. włoskiego gran turismo, w skrócie GT), to samochód sportowy o wysokich osiągach przygotowany do jazdy na długie dystanse. Do tego segmentu można zaliczyć dowolny pojazd spełniający powyższe kryteria, tradycyjnie jednak prawdziwy samochód GT powinien mieć dwudrzwiowe nadwozie typu coupé oraz dwumiejscowe wnętrze, ewentualnie w wariancie 2+2.

Samochody typu grand tourer różnią się od typowych samochodów sportowych (np. Lotus Elise, Porsche 911) tym, że są zazwyczaj cięższe (czasami ważą ponad 1600 kg) oraz zapewniają bardziej komfortowe warunki podróży. Z tego powodu silniki montowane są zazwyczaj z przodu pojazdu, dzięki temu uzyskuje się większą przestrzeń wewnątrz kabiny pasażerskiej niż w wypadku silników montowanych centralnie. Samochody te mają też zazwyczaj dość miękkie zawieszenie aby zapewnić odpowiedni komfort podróży. Grand tourery wykazują jednak cechy wspólne z wozami sportowymi, najczęściej moc przekazywana jest na koła tylne lub na obie osie, mianem samochodu sportowego można określić więc również GT. Modele GT o bardzo wysokich osiągach jak np. Ferrari 599 GTB Fiorano, Nissan GT-R czy Mercedes-Benz SLR McLaren mogą być zaliczane do segmentu supersamochodów.

edytuj Charakterystyka osiągów

Dzięki mocnym silnikom, samochody GT mogą konkurować z wieloma wozami sportowymi pod względem przyspieszenia i prędkości maksymalnej. Pod względem właściwości jezdnych i trakcyjnych pozostają jednak w tyle za samochodami sportowymi, głównie z powodu większej masy i miększego zawieszenia. Grand tourery mają przewagę w długodystansowych trasach lub wyścigach z dużą prędkością, są także praktyczniejsze w codziennej jeździe od samochodów sportowych.

edytuj Przykłady samochodów GT

2007 Maserati GranTurismo	2007 Bentley Continental GT Speed	2008 Audi S5	2002 Lexus SC430
2007 Lotus Europa S	2007 Jaguar XKR	2007 Ferrari 612 Scaglietti Sessenta Edition	Saab 93F GT750